Here comes the sun - 18 januari 2026

-

Nieuw jaar, nieuwe ideeën. 

Overspoeld door de meest spectaculaire zonsopkomsten weet ik van gekkigheid niet wat ik met al die foto's aan moet. Dus laat ik er hier een hoekje voor inrichten. Here comes the sun, and I say, it's alright.








Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Saskia in the middle of nowhere

-
Afbeelding
Bekijk hier de hele aflevering van Saskia in the middle of nowhere Als je als groot fan van Floortje Dessing, reizen, theater maken, film en televisie op bezoek gaat bij vrienden in Zweden die zelfvoorzienend leven, kun je niet anders dan er een aflevering over maken. Met vette knipogen en vooral veel dank aan Floortje Dessing voor eindeloze inspiratie.
Meer lezen

Nomadland

-
Afbeelding
  Nomadland – regie: Chloé Zhao Vanwege de vele filmprijzen en de daaropvolgende aandacht in de media, liet ik me verleiden om Nomadland op mijn laptopschermpje te kijken zodra de film op internet te zien was eind april. En hoewel ik het toen ook oprecht een prachtige film vond, wist ik één ding zeker: dit moét ik op groot scherm herzien. Want dat verdient de film. En ik dus ook.  En inderdaad. Hoe heerlijk om deze mooie film een tweede keer in korte tijd te zien. Zoals vaker raakte de film me nu harder dan de eerste keer. De eerste keer was ik toch vooral bezig met het verhaal en deze tweede keer kon ik nóg meer genieten van de wonderschone beelden. Fern komt als personage zo dichtbij dat je voelt wat zij voelt. Dat je mede ontroerd raakt door de verhalen die op haar pad komen en dat je begrijpt waarom zij de keuzes maakt die ze maakt. De romanticus in mij had misschien een romance gewenst voor Fern, of een verrassende wending op het einde, een breuk met de cirkel. Maar...
Meer lezen

Ammonite

-
Afbeelding
Ammonite – regie: Francis Lee Gezien op 7 juni in Lux, Nijmegen. Ammonite was de eerste film die ik na de lockdown weer op groot scherm zag. Misschien kwam het daardoor, dat het extra opviel, wat een impact het zien van een film in een filmzaal heeft. Het licht, het geluid, het feit dat er geen vlieg door de kamer zweeft of een kind uit bed komt. Dat het geen optie is om naar de koelkast te lopen of even dat berichtje dat je hoort binnenkomen te lezen. Er is enkel het donker, de film, het geluid en jij. Niet dat ik ooit twijfelde aan de kracht en toegevoegde waarde van een groot filmdoek, maar man wat was het bij deze film intens. Ik ben blij dat de film niet ondertussen ergens op internet was gezet, ik moest nu echt wachten tot ik hem in volle glorie en zoals het bedoeld is, kon gaan zien. Een lust voor het oog, het oor en het hart. De geluiden vooral, zó scherp. De voetstappen op de houten vloer, het ruisen van de zee, het krassen van het mesje op de fossielen, de krakende deur, ...
Meer lezen