Little Women – regie: Greta Gerwig Voor het eerst gezien ergens in de zomer van 2020, thuis. De eerste keer zag ik Little Women in de zomer, terwijl het toch bij uitstek een winter-/kerstfilm is. Dat maakte het kijkplezier er absoluut niet minder om. Ik was meteen verkocht. En ook de tweede keer, nu wel met wintertrui en dekentje op de bank, zat ik binnen een paar minuten weer met een heerlijk warm gevoel te kijken. Dáár wil je zijn, bij the March family, opgekruld bij het knapperende haardvuur, gehuld in dikke lagen vesten, truien, sjaals, sokken, broeken en rokken, luisterend naar het geroezemoes van de kwebbelende zusjes. Meespelen in de toneelstukjes van Jo wil ik, stiekem dansen op de veranda met Laurie en me bij de zusjes nestelen aan de rokken van Marmee. De behaaglijke sfeer houdt de hele film stand en ik vind het wonderlijk hoe Greta Gerwig het voor elkaar heeft gekregen om dit 150 jaar oude verhaal na al zoveel eerdere verfilmingen zo modern te maken. Het verhaal van Jo, ...
Reacties
Een reactie posten